มีคนอยากให้ผมแชร์ประสบการณ์หลายๆ อย่าง ทั้งสิ่งที่ทำให้ผมเป็นตัวผมในทุกวันนี้หรือว่าวิธีการเรียนรู้สิ่งต่างๆ ผมเชื่อว่าแต่ละคนมีวิธีของตัวเอง และผมอยากจะเริ่มด้วยวิธีการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของผม (อาจจะไร้สาระสำหรับบางคน แต่ก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับอีกหลายๆ คนที่ต้องการจะเก่งอังกฤษ หรืออย่างน้อยก็ได้ความบันเทิงจากการอ่านหล่ะอ่ะ) ต้องบอกก่อนว่าผมก็ไม่ได้เก่งขนาดฝรั่งจ๋า แต่ก็เรียกได้ว่าภาษาอังกฤษไม่เป็นปัญหาสำหรับผม และที่เขียนทั้งหมดนี้เป็นความเข้าใจส่วนตัวล้วนๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน (เอาหล่ะสิ!) สมัยนี้ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งใน skill ที่ทุกคนต้องมีเลย สมมุติว่าคุณเรียนวิชาอะไรไม่ได้เรื่องเลย แต่เก่งอังกฤษมาก ผมเชื่อว่ายังไงก็ต้องมีคนชมว่าคุณเก่ง กลับกัน ถ้าคุณเก่งในหลายๆ ด้าน แต่ภาษาอังกฤษไม่ได้เรื่อง ยังไงมันก็ต้องมีคนมองว่าคุณก็ไม่ได้เก่งอะไรมากมายนี่นา (อันนี้มันเป็นเรื่องของทัศนคติทางสังคมเราสมัยนี้ด้วยครับ สมมุติคุณเจอคนระดับผู้บริหารแต่พูดอังกฤษไม่เก่ง ความน่านับถืออาจจะลดลงบ้าง) เพราะภาษาเป็นความรู้ที่แสดงให้เห็นกันได้ง่าย คล้ายๆ กับความสามารถทางดนตรีและการแสดง (ก็มันเห็นๆ กันเลยว่าคุณเก่งในด้านนั้นแค่ไหน) แต่มันต่างกันที่คุณจะได้ใช้ความสามารถทางภาษาบ่อยกว่า ความสามารถด้านอื่น (ตราบใดที่มนุษย์ยังใช้ชีวิตด้วยการสื่อสาร) สมมุติว่าคุณเป็นคนมีความสามารถในการเรียนรู้น้อยมาก ไม่เก่งอะไรเลย ผมแนะนำให้เก่งแค่ภาษาอังกฤษก็พอแล้วครับ (อย่างน้อยก็ได้งานเป็นล่ามหรือว่านักแปล) และคุณจะดูเป็นคนเลิศหรูในสายตาชาวบ้านทันที (ผมคิดว่าส่วนหนึ่งอาจจะเกิดจากค่านิยมที่คนไทยชอบเชิดชูฝรั่ง ผมรู้จักฝรั่งหลายคนครับ ไม่ได้น่านับถือเชิดชูทุกคนหรอกครับ) ผมชอบภาษาอังกฤษตั้งแต่สมัยเด็กๆ จากการเล่นเกมส์ RPG หรือหลายคนเรียกว่าเกมส์ภาษา มันก็จะมีเนื้อเรื่องมีบทสนทนาภาษาอังกฤษ ให้คนได้อ่านถ้าอยากรู้เนื้อเรื่องของมัน...